Agitations tropicales

Κάθε μέρα πιο πολύ
κατοικείς
στους αυτοέλικτους κύκλους των ψευδαισθήσεών σου
κι αν κάποιες ημερομηνίες σου ξεφύγουν
είναι που τρέχουν οι μέρες
χωρίς να προλαβαίνουν
να καταγράφονται τα πάντα.

Μη φταίεις τους πουνέντες
για όλα πια.
Άσε κάτι
και για το ρηξικέλευθο
της υποθέσεως.

everything seems so bright

and even if I'm not the poet

you expected me to be

at least let me suffer a bit more

in your sobering arms

je comprends avant tout

que les jours qui restent ne sont pas garantis

et je comprends aussi

que cela ne nous empêche pas du tout

de nous investir à notre nouvelle vie:

quelle vie? celle qu'on a peut-être abandonnée

il y a un moment ou un siècle

ou un temps indefini...

lance-toi et laisse nous se lancer aussi

car notre lancement découle du tien

et le mien du nôtre

et ce n'est pas du tout un cercle

c'est juste ce que c'est

et oublie tout; oublie les mots qui t'ont trahi

ça; ça ne vaut pas la peine de nous mourir dedans;

à l'intérieur ce n'est pas sage;

écoute moi, oui écoute, penses-y, on y est; 

on n'est pas loin

de ce désert dont je te parle

c'est un désert joyeux qui nous aime et on l'aime,

on va l'aimer, crois moi s'il te plaît; juste

crois moi

Σονάτα του Ειρηνικού

Το ξέρω πως όταν είμαι κοντά της
κάτι υπέροχο συμβαίνει
κατεβαίνουν από τα βουνά δυο ελέφαντες
και μ'αρπάζουν από το γιακά και μου λένε:
"Ρε μαλάκα χόρεψε τώρα με αυτό το κορίτσι"
κι αυτό το κορίτσι φαίνεται τόσο μακριά
μέσα στο ποτό και στον καπνό
ψαχουλεύω να την πιάσω
μα σε λάθος πέφτω πάντα λαιμό
και τώρα που με κτυπάνε στην μούρη
και τρέχουν τα αίματα σαν αίματα
δεν ξέρω αν μπορώ ακόμα να την σκέφτομαι
και να θέλω να χορέψω με αυτό το κορίτσι
ή αν σκέφτομαι ξεκάθαρα να πάει να γαμηθεί
αυτό το πολύ συγκεκριμένο κορίτσι
γιατί εξαιτίας της κτυπιέμαι τώρα άγρια και τρώω σκόνη.
Έτσι αυτοί οι μαλακισμένοι ελέφαντες ξανανεβαίνουν στα βουνά
και τώρα το βλέπω πιο καθαρά από ποτέ
είσαι στην άλλη μεριά της πισίνας
κι εγώ σε έψαχνα τόση ώρα μέσα από ένα ποτήρι βότκα,
αλλά αφού εσύ δεν πίνεις παρά νέκταρ νεανικό.
Ωχ, πότισέ με κι εμένα με την ανεμελιά του τίποτά σου,
κάνε με μέλος αυτής της ξεγνοιασιάς, γιατί
έτσι όπως λικνίζεσαι απέναντι από μένα
στην άλλη μπλε μεριά της πισίνας
εγώ υπνωτίζομαι σαν να είμαι ένα ποντίκι
που ψάχνει το πιο γλυκό τυρί του
κι έστω κι αν πέσω, ξέρε, μέσα στη φάκα που μου ετοιμάζουν
τα δειλινά χείλη σου, ξέρε, πως μάλλον θα ενδώσω
στη μπλε άλλη μεριά της πισίνας, στην μπλε άλλη μεριά
των συναισθημάτων. Κι αν νομίζεις πως όλα αυτά
δεν είναι παρά ένα ξεχασμένο τραγούδι, κάποιοι ηλίθιοι στίχοι
ή πολύ απλά το παραλύρημα ενός τρελού
τότε ξέρε πως πολύ απλά είναι όλα αυτά.
Τώρα αν δεν σου κάνει κόπος, κάνε το γύρο της πισίνας
κι έλα να με αγκαλιάσεις να χορέψουμε, γιατί η μούρη μου
είναι τόσο κτυπημένη και γεμάτη άλφα θετικό δικό μου αίμα
που δε βλέπω να περπατήσω μέχρι εκεί
και μάλλον θα χρειαστεί να κολυμπήσω μέχρι την
άλλη μπλε δικιά σου μεριά της πισίνας.
Και ξέρεις ποιο είναι το κακό; Ότι θα κάνω
κόκκινη την άλλη μπλε μεριά της άγνωστης αυτής πισίνας
και τότε δεν θα είναι πλέον, δεν θα είναι πια μπλε άλλη μεριά
αλλά κάτι σαν κόκκινο ή τέλος πάντων μια αμυδρή απόχρωση
του μπλε και του κόκκινου γι'αυτό σε παρακαλώ τέλος πάντων
τσακίσου κι έλα από 'δω. Σε παρακαλώ!
Έτσι μπράβο κορίτσι μου. Χορεύουμαι; Μπορώ να σε φιλήσω;
Όχι, όχι, μή. Μη σκας για τα αίματα. Θα σ'τα καθαρίσω μετά
απ'τη μούρη. Έλα να σαλιαρίσουμε μαζί. Μπλε άλλη όχθη.
Έλα.
 

είναι τώρα κάτι μέρες
που προσπάθησα
- μα ήταν προσπάθεια
στο κενό και στο μαύρο -

δε θα μιλούσα για τα δέντρα
και τα πουλιά
κι ούτε θα έφταιγα τους κάμπους
που τόσο πόνεσα

δε θα μιλήσω για σένα
σαν να μην ήσουν εδώ ή να μην είσαι
κι δε θα ουρλιάζω σε άδεια στάδια

και στα κενά πιάνα
δε θα ουρλιάξω

απλά για να με ακούσει η γειτονιά!

Θα ουρλιάξω επειδή πρέπει,
επειδή το οφείλω στο παιδί στο μπαρ
κι επειδή ίσως να μην ξαναμπορέσω

να ουρλιάξω επ'ευκαιρίας.

βαρύτητα

κρατιέσαι από ένα διαστημόπλοιο βεβαιοτήτων
και ξαφνικά σε κτυπά ένας ορυμαγδός
από χαλάσματα άλλων διαστημικών εντυπώσεων
σιγουρότητες που δεν αμφισβητήθηκαν ποτέ
μονάχα από τους τολμηρότερους των εποχών
και τώρα να'σαι εσύ στέκεσαι
απέναντι από μια γη που όλο στροβιλίζεται
και προσπαθείς να πιαστείς από τον πιο κοντινό
διαστημικό σταθμό
αβέβαιο το προσκύνημά σου στην τύχη διαστημάνθρωπε
αβέβαιο και ατυχές αστροναύτη των καλών καιρών
δεν είναι καθόλου μα καθόλου σίγουρο αν θα τα καταφέρεις
να προσγειώσεις ένα τέτοιο τεράστιο σώμα επιλογών
(κι εσένα την ίδια άλλωστε)
στη δικιά μας γη, στην ωραία δικιά μας γη
γιατί με τέτοια ταχύτητα που ξεσπαθώνεις τα πιστεύω σου
έστω και την εσχάτη έστω και χωρίς βαρύτητα
θα καεί όλο το σύστημα κι εσύ μαζί του
γι'αυτό σου λέω
άνοιξε γρήγορα ώσπου είναι ώρας το κρυφό αερόστατο
της καμπίνας που σε κουβαλεί
και προσγείωσε την οντότητα
και προσγειώσου
και προσγειωθείτε
εσύ κι η οντότητά σου

απρόσμενες συναντήσεις η αλήθεια

ψηλά
στο σ'αποφεύγω
συνάντησα το
μ'αποφεύγεις; από πότε; γιατί;

εντάξει
δεν τα είχα υπολογίσει
όλα σωστά

τώρα όμως που σε ψάχνω

πού είναι οι τρόποι σου
παλιοτσούλα

που με αποφεύγεις
σαν ο διάολος το λιβάνι;

σκηνοθετικά λάθη

υποθετώ
κι εσύ κάθεσαι κάπου αγέρωχα
και δεν ξέρεις τι κάνεις
έχεις παραισθήσεις και καπνίζεις αστεία
είσαι σε μια πόλη που αγνοείς την προέλευσή της
κι όσα μου είπες την τελευταία φορά
ήταν προσχεδιασμένα ψέματα.
να σου πω την αλήθεια προτιμάω τα αυθόρμητα
οπότε την επόμενη φορά που θα μου πεις
ότι περπατούσες στο φεγγάρι κι έπεσες πάνω σε ένα γιγαντιαίο τσιγάρο
που σου είπε πως πρέπει να απομακρυνθείς
θέλω τουλάχιστον να προσέξεις τα σκηνοθετικά λάθη
γιατί πώς έπεσες, στο φεγγάρι δεν υπάρχει η βαρύτητα
των λεγομένων σου.

υποχείλια στέγη

κλείνεις το στόμα
και μου δίνεις
ένα αεροστεγές.

φιλί ήταν αυτό
ή ασφυξία

φιλί ή κλωτσιά

κλείνεις τα χείλη
κι αφού ρουφήξεις τον αέρα
μου κλείνεις
ένα αεροστεγές φιλί

στεγάζεσαι εκεί
κι εκεί το στεγάζεις

το ερωτικό μας
το αποψινό μας

κοίτα, δε θέλω να σε κουράσω
άκουσέ με μόνο για μια στιγμή:
αν ποτέ περνάς έξω από ένα σπίτι
κι ακούσεις μέσα γιγαντιαίες φωνές και οδυρμούς
σπαρακτικά κλάματα και σαρδόνια γέλια
τρέξε γρήγορα να σωθείς
και μην κοιτάξεις πίσω σου
γιατί θα είμαι εγώ
και θα παλεύω
με τους διαβόλους μου
αν ποτέ να σε ξεπεράσω

médiatheque

par la médiatheque je suis passé
mais tu n' y étais pas
comme j'espérais de te retrouver
parmi les choses où je t'avais rencontré
pour la première fois
dans cette vie-là

νά 'τανε το '21 και ζωή κλεμμένη

έρευσα μέσα στον μπαξέ
κι ήρθαν γλυκά να με προϋπαντήσουν
άραγε ήταν δυο μενεξεδάκια;
σαν ξένος κοίταζα το προμήνυμά τους
γιατί μέσα στον κήπο που λιποθύμησα
υπήρχαν διάφορα φυτά και άνθη
κι απ'όλα όσα εζήτησα να προλάβω
τι οφειλή να έρχονται μπροστά μου τώρα
ερημωμένα αρμένικα τραγούδια
ευωδίες και μυρωδικά
στον κήπο τούτο στον μπαξέ
η ζωή μου δε μοιράζεται
γι' αυτό απόφυγέ με
σαν λουλούδι που σβήνει πονεμένα
σαν μια άλλη Ρίτα Χέιγουρθ

αποκάλυψη

αυτός που δεν κάθεται δίπλα μου
όλο εξαφανίζεται
κι όταν σκύβω να διαβάσω
πού έχει πάει
η καρέκλα του μου λέει
πως δεν υπήρξε ποτέ

αυτός που δεν κάθεται δίπλα μου
όλο εξαφανίζεται
κι όταν σκύβω να διαβάσω
πού έχεις πάει
η καρέκλα σου μου λέει
πως δεν υπήρξες ποτέ

αυτός που δεν κάθεται δίπλα μου
όλο εξαφανίζεται
κι όταν σκύβω να διαβάσω
πού έχει πάει
η καρέκλα του μου λέει
πως δεν υπήρξα ποτέ

Μητέρα και παιδί

 "Mother and Child" - John Tavener

πάνω στο φως
αντανακλώ το πυκνό σκοτάδι
προσπαθώντας να καταλύσω
την πηγή της ελπίδας
κι αίφνης

πιο ελπιδοφόρο φαίνεται
αυτό το αδέξιο φως
που στροβιλίζεται
κι αναμειγνύεται
κι ευφραίνει
τσαλαβουτώντας τις άκρες του
στο αφανές, στο τρώγον σκότος