Δάκρυμα

Δακρυόεις ή όπως θά 'λεγαν
οι λατίνοι
δακρυμόσος, λάκρυμος.

Λακρυμόσα περπατάς γυναίκα
μη φοβάσαι τώρα που είμαι εγώ
τα δάκρυα κυλούν ομαλά σαν
να 'μασταν δυο περιστέρια που φοβάσαι.

Για κάποιον εκεί έξω, για κάποιαν.

Sin precipitar

mira que otra forma
pueden tener algunos besos
cuando no se precipitan
las cosas

L'ultimo bacio

Αν το τελευταίο μας φιλί
δόθηκε και δε δόθηκε
πώς να προχωρήσω

σαν ένα λερωμένο εκκρεμές;

κι όταν παίζεις κιθάρα

ακούω τις χορδές να βοΐζουν

το μέταλλο να παλλεται κάτω απ'τα δάκτυλά σου
Σ.Σ

Πες μου πότε ήρθες και δεν σε κατάλαβα;

Άνοιξες ήσυχα την πόρτα και μπήκες στο κρεβάτι μου. Δεν με ρώτησες καν. Κάτι συναισθάνθηκα, αλλά έκανα πως δεν σε κατάλαβα. Καταλαβαίνεις. Δεν ήθελα να τρομάξω τον ύπνο και το όνειρο. Ήσουνα εκεί για λίγα δευτερόλεπτα. Ύστερα εξαφανίστηκες και πάλι για πάντα. Σε είχα για τόσο λίγο, σε ξαναέχασα για τόσο πολύ. Πού θα πας την επόμενη φορά; Πού πήγες; Πού πηγαίνεις; Πού είσαι, Γ. Πού είσαι;

ερώτηση ή δε θέλω ποτέ ξανά κανείς να με ρωτήσει

γιατί όλοι με ρωτάνε;

vorrei parlarti

Τι κάνεις; Καλά, εσύ; Ξέρεις, θα ήθελα να σου μιλήσω. Πες μου, ναι. Κοίτα. Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Δεν είναι πες μου, ναι. Είναι πιο σοβαρά. Τι τρέχει; Τρέχουν πολλά. Κοίτα, για να καταλάβεις, θέλω κατ'αρχάς να δω τι κάνεις. Είσαι καλά; Κατά δεύτερον, κοίτα, εγώ, όχι εσύ, αλλά εγώ, σ'αγαπώ. Και πού το ξέρω. Να, λοιπόν, προχθές δηλαδή  ανασκοπώντας, εκεί κατέληξα. Γιατί, πώς αλλιώς, δεν βγάζει νόημα. Ήθελα να σ'έχω, ήθελα να σ'αγκαλιάζω, ήθελα να σε φιλώ, ήθελα ήθελα ήθελα. Όταν τα ήθελα, έμαθα, είναι περισσότερο από τρία τότε κάτι ήθελες. Κάτι ήθελα. Εσένα. Σε θέλω. Κοίτα. Όλα καλά; Σ'αγαπώ; Σ'αγαπώ. Βορρέι παρλάρτι; Λο βορρέι. Θα το ήθελα. Το θέλω. Θα το θέλω. Τι κάνεις; Ναι, τί κάνεις; Μετά από τόσο καιρό. Είσαι πάντα το ίδιο άτομο που ήξερα; Πράγματα αλλάξαν; Άλλαξες; Όλα αλλάζουν, άρα κι εσύ, δεν θ'άλλαξες λογικά; Σ'αγαπώ το ίδιο; Θα σ'αγαπώ το ίδιο; Αν σήμερα σε γνώριζα; Απάντησέ μου σε παρακαλώ, απάντησέ μου! Αλλλά πού να μου απαντήσεις, αφού δεν είσαι εδώ, δεν ξέρεις ότι δεν είσαι εδώ, δεν ξέρεις ότι γράφω για σένα, πού είσαι, πού είσαι, πού είσαι;
Σ'αγαπώ, καρδιά της καρδιάς μου, σ'αγαπώ...
κι αν σκοπεύω να πέσω απ'τα σύννεφα, έίναι επειδή ήδη ξέρω ότι γερνώντας θα εξακολουθώ να σ'αγαπώ. Σκοπεύω. Τρόπος του λέγειν. Σ'αγαπώ. Τρόπος του λέγειν; Σ'αγαπώ. 

ακολουθία

από τα λίγα πράγματα που μπορώ
να πω αγάπησα το χορτάρι, τα σύννεφα
κι ίσως μονάχα νά 'κρυψα
δυο-τρία πώς δυο-τρία γιατί
εκείνα τα 'ρωτεύτηκα, εκείνα όχι,
τη γη ιδίως, το νερό, τα πράματα του νου
όλα τα ανεπαίσθητα
της φαντασίας νοερά
κατασκευάσματα που εμάς εν τέλει υποθάλπουν

δύο

ήμουν λιπόθυμος μπροστά σου όταν μιλούσες
κι ανέπνεα πιο δύσκολα από ποτέ
ήμουν μονάχα δεκαεπτά
αλλά πώς σ'αγάπησα δεν αγάπησα ποτέ ξανά
πόσες ρημάδες προσευχές έριξα
πόσο ιδρώτα ερωτικό ξόδεψα
πόσα άνθη - προσπάθησαν προσπάθησαν προσπάθησα -
και ν'ανοίξω και ν'ανθίσω και να μυρίσω
το ένα ρόδο που σ'αγάπησα

ρίγη

έμπλεξαν τα χείλη μας
έμπλεξαν τα πόδια μας
έμπλεξαν πολλά

κι ακόμα αισθανόμαστε
εκείνη την πρώτη οδύνη

άλλαξες γνώμη, οι αμφιβολίες σε κατέκλησαν
καταριέσαι τη στιγμή που το αποφάσισες
δε σκέφτηκες δε σκέφτηκες
δε σκέφτηκες σωστά λες

μα μήπως όλα τούτα τώρα
είναι του ασυνείδητου ενσυνείδητού σου παιχνιδίσματα
για να μην παραδεχθείς πόσο πολύ
κι ακόμα περισσότερο σου υπεράρεσαι
αυτό, αυτό, που τλώρά δήθεν καταριέσαι;

τα φύλα των ωρών

είναι όλα τόσο ρευστά:

το φύλλο που πέφτει στην ώρα

οι ώρες που την πέφτουν στα φύλλα

οι μέρες και τα δέντρα

τα ρυάκια, οι κληματαριές, η Αυσονία.

όλα διασκεδάζουν με το δικό τους τρόπο

στην εποχή τους, με το πάσο που διέπει

όλα το κάθε ζωντανό όνομα

τα φύλλα που πέφτουν στις ώρες που πέφτουν

στον ρου που πέφτει στην καταγραφή του

κι όλ'αυτά να διασκεδάζουν μ'έναν δικό

ολότελα ολόδικο, μοναδικό, τους τρόπο...

Amor, ch'a nullo amato amar perdona

Μας έχει ξεπεράσει η αγάπη μας
έτσι που να μην μπορούμε πια
να δούμε καθαρά τι γίνεται
πέρα απ'αυτήν
πέρα από μας.

Τα κορίτσια στη Δύση βαριανασένουν
τα αγόρια μπήγουν τα πέη τους στην άμμο
και περιμένουν ρους κάβουρες να μεταφέρουν το σπέρμα τους στην θάλασσα

και λίγο πιο κάτω
ο τσαλαπετεινός του ονείρου μας
να επιβλέπει τα όλα ερωτικά μας.

Μα τί γίνεται πια σ'αυτό τον κόσμο.
Τί γίνεται!

Amico mio, Libertà

Πες μου, όταν θα φεύγεις, επί τέλους
ποια θα είναι τα λόγια σου τα αιμακτήρια;
Θα τ'ακούω που θα καίγονται
στην άκρη της καύτρας που είναι γραμμένα
του αποψινού μου σιγαρέτου
Θα έχω πάει σινεμά και θα έχω επιστρέψει
στο κρύο όπως άλλες φορές
μόνο που αυτή τη φορά θα σκέφτομαι πραγματικά εσένα...
στο ολοκαίνουργιο πακέτο μου που φύλαγα
κι αν είπα πως σ'αγάπησα δεν ήταν ψέμα
κι αν πω πως σ'αγαπώ δε θά 'ναι,
κι αν είπα πως εμένα
ή πως εσένα μόνο ερωτεύτηκα
ποια θα είναι τα λόγια σου τελικά
πες μου! τα καθημαγμένα!
καθώς κατεβαίνει η φλόγα προς το κάψιμο του τέλους
θα έχω τόσο ζαλιστεί που θα είμαι ένα υγρό
κλατι πολύ ρευστό, απτό, καιόμενο, όχι αναίμακτο
τα λόγια σου τα τελικά τα πεινασμένα
ελευθερία φιλούι μου, ελευθερία