Showing posts with label Γιάννης Ρίτσος. Show all posts
Showing posts with label Γιάννης Ρίτσος. Show all posts

Saturday, June 28, 2014

Διείσδυση

Τα πιο πολλά τα πιο ωραία
τα 'δες απ' την κλειδαρότρυπα -λουλούδια πεσμένα στο πάτωμα
και μέσα στα παπούτσια σου.
Καλύτερα λοιπόν
να περπατάς ξυπόλυτος
μη σ' ακούσουν.

Γιάννης Ρίτσος

Friday, February 22, 2013

Μετά


Μάρτυρες για τα λάθη σου δεν είχες. Μόνος μάρτυρας
ο ίδιος εσύ. Τα τακτοποίησες, τα μονόγραψες, τα σφράγισες
σε λευκούς πάντοτε φακέλους σα να ετοίμαζες
τη δίκαιη διαθήκη σου. Ύστερα
τα τοποθέτησες προσεχτικά στα ράφια. Τώρα, γαλήνιος,
(ίσως και κάπως φοβισμένος) ούτε βιάζεσαι
ούτε καθυστερείς, γνωρίζοντας ότι, μετά το θάνατό σου,
θ' ανακαλύψουμε πόσον ωραίος ήσουν,
πόσο πολύ πιο ωραίος πέρα απ' τις αρετές σου

Αθήνα, 16.1.1988
από το Αργά, πολύ αργά μέσα στη νύχτα, Κέδρος 1991


Γιάννης Ρίτσος

Friday, January 4, 2013

Εαρινή Συμφωνία

XVI

Χαρά χαρά.
Δε μας νοιάζει
τι θ' αφήσει το φιλί μας
μέσα στο χρόνο και και στο τραγούδι.

Αγγίξαμε
το μέγα άσκοπο
που δε ζητά το σκοπό του.

Ο Θεός
πραγματοποιεί τον εαυτό του
στο φιλί μας.
Περήφανοι εκτελούμε
την εντολή του απείρου.

Ένα μικρό παράθυρο
βλέπει τον κόσμο.
Ένα σπουργίτι λέει
τον ουρανό.
Σώπα.

Στην κόγχη των χειλιών μας
εδρεύει το απόλυτο.

Σωπαίνουμε κι ακούμε
μες στο γαλάζιο βράδι
την ανάσα της θάλασσας
καθώς το στήθος κοριτσιού ευτυχισμένου
που δε μπορεί να χωρέσει
την ευτυχία του.

Ένα άστρο έπεσε.
Είδες;
Σιωπή.
Κλείσε τα μάτια.


Γιάννης Ρίτσος

Εαρινή Συμφωνία

XV

Άξιζε να υπάρξουμε
για να συναντηθούμε.

Το φιλί μας εσφράγισε 
την αιώνια σιγή.
Δε μένει πια κενή 
μήτε μια ρόδινη γωνία
των κυττάρων μας.

Τίποτ' άλλο.
Τίποτ' άλλο.

[...]


Γιάννης Ρίτσος