Σαν να διάλεξες

Παρασκευή είναι σήμερα θα πάω στη λαϊκή
να κάνω έναν περίπατο στ' αποκεφαλισμένα περιβόλια
να δω την ευωδιά της ρίγανης
σκλάβα σε ματσάκια.

Πάω μεσημεράκι που πέφτουν οι τιμές των αξιώσεων
βρίσκεις το πράσινο εύκολο
σε φασολάκια κολοκύθια μολόχες και κρινάκια.
Ακούω εκεί τι θαρρετά εκφράζονται τα δέντρα
με την κομμένη γλώσσα των καρπών
ρήτορες οι σωροί τα πορτοκάλια και τα μήλα
και παίρνει να ροδίζει λίγη ανάρρωση
στις κιτρινιάρικες παρειές
μιας μέσα βουβαμάρας.

Σπάνια να ψωνίσω. Γιατί εκεί σου λένε διάλεξε.
Είναι ευκολία αυτή ή πρόβλημα; Διαλέγεις και μετά
πώς το σηκώνεις το βάρος το ασήκωτο
που έχει η εκλογή σου.
Ενώ εκείνο το έτυχε τι πούπουλο. Στην αρχή.
Γιατί μετά σε γονατίζουν οι συνέπειες.
Ασήκωτες κι αυτές. Κατά βάθος είναι σαν να διάλεξες.

Το πολύ ν' αγοράσω λίγο χώμα. Όχι για λουλούδια.
Για εξοικείωση.
Εκεί δεν έχει διάλεξε. Εκεί με κλειστά τα μάτια.


Κική Δημουλά

Κονιάκ μηδέν αστέρων

Χαμένα πάνε εντελώς τα λόγια των δακρύων.
Όταν μιλάει η αταξία η τάξη να σωπαίνει
-έχει μεγάλη πείρα ο χαμός.
Τώρα πρέπει να σταθούμε στο πλευρό
του ανώφελου.
Σιγά σιγά να ξαναβρεί το λέγειν της η μνήμη
να δίνει ωραίες συμβουλές μακροζωίας
σε ό,τι έχει πεθάνει.

Ας σταθούμε στο πλευρό ετούτης της μικρής
φωτογραφίας
που είναι ακόμα στον ανθό του μέλλοντός της:
νέοι ανώφελα λιγάκι αγκαλιασμένοι
ενώπιον ανωνύμως ευθυμούσης παραλίας.
Ναύπλιο Εύβοια Σκόπελος;
Θα πεις
και πού δεν ήταν τότε θάλασσα.


{κική δημουλά}

Βιογραφικό σημείωμα για την Κική Δημουλά

«...Βαδίζεις σε μιαν έρημο. Ακούς ένα πουλί που κελαηδάει. Όσο κι αν είναι απίθανο να εκκρεμεί ένα πουλί στην έρημο, ωστόσο εσύ είσαι υποχρεωμένος να του φτιάξεις ένα δέντρο. Αυτό είναι το ποίημα...»Κική Δημουλά

Η Κική Δημουλά (Βασιλική Ράδου), γεννήθηκε το 1931 στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα. Παντρεύτηκε το 1952 τον ποιητή Άθω Δημουλά με τον οποίον απέκτησε δύο παιδιά. Εργάστηκε 25 χρόνια τραπεζικός στην Τράπεζα της Ελλάδος, το 2001 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος της δίδει  το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής, ενώ αργότερα το 2002 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, τίτλο που φέρει ως η τρίτη μέχρι τώρα γυναίκα της Ακαδημίας.

 Το 1952 εκδίδει την πρώτη της ποιητική συλλογή "Ποιήματα" την οποία σύντομα η ίδια αποσύρει. Ακολούθησαν οι συλλογές "Έρεβος", "Ερήμην", "Επί τα ίχνη", για την οποία η Ομάδα των Δώδεκα κάνει Εύφημη μνεία,  "Το λίγο του κόσμου" με την οποία επιτυγχάνει το Β' Κρατικό βραβείο ποίησης, "Το τελευταίο σώμα μου", "Χαίρε Ποτέ" με την οποία επιτυγχάνει το Α' Κρατικό βραβείο ποίησης, "Η εφηβεία της λήθης"  που της χαρίζει το βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ ακολούθησαν τα "Ενός λεπτού μαζί, "Ήχος απομακρύνσεων", "Χλόη θερμοκηπίου", "Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως", "Τα εύρετρα". Εκδίδει την Ανθολογία "Συνάντηση" με το Γιάννη Ψυχοπαίδη το 2007. Εξέδωσε ακόμη μη ποιητικές συλλογές τα: "Ο φιλοπαίγμων μύθος", "Εκτός σχεδίου", "Έρανος σκέψεων" και ένα DVD "Συναντήσεις με την Κική Δημουλά".  Οι πρώτες 7 ποιητικές της συλλογές, συμπεριλαμβάνονται στην συλλογική έκδοση από τον Ίκαρο "Ποιήματα".  Ακόμη το 2001 παίρνει το Αριστείο των Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών, για το σύνολο του έργου της, το 2009 της απονέμεται το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας (Prix Européen de Littérature), καθώς επίσης και το 2010 το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο.  

Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, τα Γαλλικά, τα Ισπανικά, τα Ιταλικά, τα Πολωνικά, τα Βουλγαρικά, τα Γερμανικά και τα Σουηδικά.

Ο πληθυντικός αριθμός

Ο έρωτας, 
όνομα ουσιασιτκόν, 
πολύ ουσιαστικόν, 
ενικού αριθμού, 
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού, 
γένους ανυπεράσπιστου.
Πληθυντικός αριθμός
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.

Ο φόβος, 
όνομα ουσιαστικόν, 
στην αρχή ενικός αριθμός
και μετά πληθυντικός:
οι φόβοι.
Οι φόβοι
για όλα από δω και πέρα.

Η μνήμη, 
κύριο όνομα των θλίψεων, 
ενικού αριθμού, 
μόνο ενικού αριθμού
και άκλιτη.
Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη.

Η νύχτα, 
όνομα ουσιαστικόν, 
γένους θηλυκού, 
ενικός αριθμός.
Πληθυντικός αριθμός
οι νύχτες.
Οι νύχτες από δω και πέρα.

{κική δημουλά}

Αγγελίες

Διατίθεται απόγνωσις
εις αρίστην κατάστασιν,
και ευρύχωρον αδιέξοδον.
Σε τιμές ευκαιρίας.

Ανεκμετάλλευτον και εύκαρπον
έδαφος πωλείται
ελλείψει τύχης και διαθέσεως.

Και χρόνος αμεταχείριστος
εντελώς.

Πληροφορίαι: Αδιέξοδον
Ώρα: Πάσα

{κική δημουλά}

Εύφλεκτη η απόσταση

Ασυγχώρητη απροσεξία
να μου στείλεις επί χάρτου εφημερίδας
ολοσέλιδη τη φωτογραφία σου
με αναμμένο το τσιγάρο της.

Αν έπιανε φωτιά η παραλαβή;
Ποια πυροσβεστική
ψυχραιμία εις μάτην θα καλούσα
σε ποιο διανυκτερεύον έγκαυμα
θα έτρεχα ανήμπορο εγώ χαρτί καμένο
σε ποιαν εξαντλημένη θεραπεία

σε ποιαν αποζημίωση μετά.
Ασφάλεια αναθρώσκοντος καπνού
δεν έχω κάνει.

{κική δημουλά}

Πανσέληνος

Το πρωί

εκτάκτως σύννεφα του Αυγούστου μερικά

πέρα στο βάθος του ορίζοντα που τρέμει

σα να τον διατρέχουν

ρίγη μολυβιά

και το βράδυ

ψύχραιμη λιτανεία πανσελήνου

μες στα στενά και αδιέξοδα σοκάκια 

μιας κάρτας σου που έλαβα 

"...κουράστηκα

...λυπάμαι. Χαιρετώ"

με κούριερ εντός της σήμερον επίδοση.

Τι βιαστικός

λες και χωρίς πανσέληνο αύριο

δεν θα βλεπες να εκλείψω.

Κική Δημουλά

Υπό την απειλή του Θέλω

Σου έτεινα προσέγγιση

αλλά ήδη χαιρετισμό μου έστελνε το χέρι σου

απογειωμένο σε ύψος ασφαλείας του

πάνω από δυό χιλιάδες πόδια υπολογίζω.

Άξιον απορίας τα κατάφερα

τηλαισθαντικός αεροπειρατής να μπω

στον εναέριο χώρο του

και σημαδεύοντάς το με μακρύκανο 

κυνηγετικόν αιφνιδιασμό

να χάσει ύψος το ανάγκασα

και μες στο χέρι μου να προσγειωθεί.

{κική δημουλά}